|
De middag was nog niet eens begonnen, maar ik was weer klaar met mijn projectje voor de zondag: een uit de kluiten gewassen struik moest het veld ruimen, voor twee andere grote jongens, een tactische wissel. De nieuwe opstelling was bedacht door vrouw en schoonmoeder, het vuile werk was mij toebedeeld. Het voordeel (en soms het nadeel) van kleine kinderen is dat de dagen veel langer duren. Gemiddeld genomen sta ik om half acht naast mijn bed, ook in de weekeinden. Heel jammer als het de avond ervoor erg gezellig was, maar anderzijds weer erg handig als er eens een grote klus gedaan moet worden. Eerlijkheidshalve dien ik daar wel bij te vermelden dat de partner in deze dan wel zorg dient te dragen voor de kleine spruit. Want tuinieren en tegelijkertijd voor de kleine zorgen gaat gewoon niet. Gisteren hadden we hiertoe nog wel een poging gewaagd, maar Nienke bleek nog niet handig te zijn met het grote tuingereedschap. Vandaag deden we het anders. Ik hanteerde het gereedschap en Annemiek gaf met Nienke op de arm aanwijzingen (lees: opdrachten). Nadat ik de eerste kolos geveld had dacht ik klaar te zijn. Annemiek hielp me uit de droom en voor ik het wist begon ik aan de tweede enorme struik die "weinig wortels" had volgens de kenner. Na de derde struik, "een kleintje", was ik er wel klaar mee. Mijn shirt was doorweekt en de uren waren voorbij gevlogen. Maar goed dat ik er vroeg aan was begonnen Nou moet ik bekennen dat ik niet altijd de voordelen van vroeg opstaan heb ingezien. Er is een lange periode geweest, de tijd van jongvolwassenheid, dat ik een broertje dood had aan vroeg opstaan. Laat naar bed gaan was eerder mijn stijl. Stappen tot in de vroege uurtjes om vervolgens een gat in de dag te slapen. Ik moet mijn ouders slapeloze nachten hebben bezorgd met mijn nachtelijke avonturen. Daaraan terug denkende ben ik blij dat mij kleine meid nog niet zo oud is. Ach, vroeg opstaan is lang zo erg nog niet...
 |
