|
De week is slecht begonnen, het eerste overuurtje is alweer gemaakt. Een uurtje is niet veel, maar als het ongepland al direct op de maandag noodzakelijk is dan word ik er niet vrolijk van. Vaak zet het de trend voor de rest van de week. Hoe dan ook, het werk zit er op. Tijd voor de welverdiende rust. Op naar huis dus. Al bellend verlaat ik het pand, maar wederom geen gehoor. Niks voor Annemiek. Vast weer een provider storing, het is er niet beter op geworden sinds we zijn overgestapt op UPC. Ik hoor mezelf hardop zeggen "Uiterst Problematisch Communiceren" en kan er toch nog om glimlachen. Ik start de auto en rijd richting huis. Bij thuiskomst tref ik een ander tafereel aan dan dat ik mij had voorgesteld. Nienke had haar dag niet en zat met betraande ogen in haar loopstoeltje. Annemiek stond te zwoegen boven de potten en pannen boven het fornuis. Op mijn vraag aan Annemiek hoe het vandaag gegaan was gaf Nienke antwoord met een aanstellerig huiltje. "Zo gaat het al de hele dag", zegt Annemiek, die er duidelijk klaar mee is. Tijdens het avondeten zat Nienke bij ons aan tafel in haar stoeltje. Normaliter zit ze dan rustig met het één of ander te spelen en vermaakt ze zich prima. Maar elk stuk speelgoed dat ik haar aanreikte werd demonstratief op de grond gegooid. Bij het zoveelste huilconcert kon ik er de humor niet meer van inzien. Dan maar geen eten. Om en om speelden we met Nienke, zodat de ander kon eten. Na het eten nam ik Nienke in de kinderwagen mee voor een lange wandeling. Op die manier kon Annemiek ongestoord de afwas doen en kreeg ze nog een beetje rust. Onderweg was er afleiding genoeg en was er voor Nienke geen noodzaak meer om te huilen. Na de laatste fles was alles weer in orde en viel ze al snel in slaap. Waarom het vandaag allemaal even niet meer wou blijft een raadsel. Toch moe? De verkoudheid? Tandjes? Of een combinatie van alledrie? Hoe dan ook, ik ben blij dat ze nu lekker slaapt. Niet alleen voor haar maar ook voor mezelf. Het voelt alsof ik thuis toch nog een paar overuurtjes heb gemaakt. Fijn dat ik morgen weer naar het werk kan ;)
 |
